Czy zdarzyło Ci się mieć wyrzuty sumienia, kiedy ominiesz trening? Albo zmuszasz się do ćwiczeń, mimo że Twoje ciało krzyczy „nie”?
Myślenie, że „więcej znaczy lepiej”, mamy chyba wdrukowane. Niestety takie podejście to prosta droga do kontuzji i wypalenia, a nie do formy życia.
W świecie sportu królują hasła: więcej, szybciej, mocniej. Plany treningowe wypełnione są po brzegi, zegarki sportowe liczą każdy krok, a media społecznościowe pokazują kolejne „idealne” jednostki. Tymczasem istnieje coś, co bywa niedoceniane, a jest absolutnie kluczowe dla formy – NICNIEROBIENIE.
Tak, dobrze czytasz. Nicnierobienie to nie lenistwo. To świadoma regeneracja.
Zima nie bez powodu spowalnia
Żyjemy w rytmie natury, nawet jeśli na co dzień próbujemy to ignorować. Zima jest dłuższa, dni krótsze, światło słabsze. Organizm zużywa więcej energii na utrzymanie ciepła, odporność jest bardziej obciążona, a motywacja naturalnie spada. To nie „brak charakteru” – to fizjologia.
Właśnie o tej porze roku potrzeba:
- więcej snu,
- więcej regeneracji,
- więcej łagodności wobec siebie.
Zanim nadejdzie wiosna i sezon startowy, organizm potrzebuje zgromadzić zasoby. A zasobów nie buduje się wyłącznie treningiem.
Odpoczynek to element planu, nie jego brak
Najlepsi sportowcy świata wiedzą, że forma rośnie… podczas odpoczynku. To wtedy:
- mięśnie się odbudowują,
- układ nerwowy się wycisza,
- hormony wracają do równowagi,
- spada poziom kortyzolu.
Bez regeneracji nie ma adaptacji treningowej. Można trenować codziennie, ale bez odpoczynku efektem będzie przemęczenie, spadek mocy, a w skrajnym przypadku kontuzja lub wypalenie.
Nicnierobienie to inwestycja w przyszłe wyniki.
Psychika też potrzebuje przerwy
Przygotowania do sezonu sportowego to nie tylko ciało – to również głowa. Ciągła presja poprawiania wyników, porównywanie się z innymi, planowanie startów – to wszystko obciąża psychicznie.
Świadoma przerwa:
- obniża napięcie,
- przywraca radość z ruchu,
- pozwala zatęsknić za treningiem,
- chroni przed wypaleniem.
Paradoksalnie, to właśnie chwile „nicnierobienia” często przywracają motywację.
Bez poczucia winy
Największym wrogiem odpoczynku jest… poczucie winy.
„Powinnam coś zrobić.”
„Inni już trenują.”
„Marnuję czas.”
A prawda jest taka, że odpoczynek to działanie. To świadoma decyzja o dbaniu o swoje zdrowie. To element profesjonalnego podejścia do sportu.
Nie każdy dzień musi być produktywny. Nie każdy tydzień musi być rekordowy. Czasem najlepszym treningiem jest ciepły koc, spacer bez zegarka i spokojny sen.
Teraz jest dobry moment
Przed nami okres przygotowań do sezonu sportowego i startów. To właśnie teraz warto:
- zwolnić tempo,
- wprowadzić lżejsze jednostki,
- zadbać o sen i odżywianie,
- pozwolić sobie na dzień totalnego luzu.
Organizm zapamięta tę troskę. A kiedy przyjdzie czas intensywnych treningów – odwdzięczy się siłą i stabilnością.
Ile wolnego?
To zależy! Jeśli ćwiczysz intensywnie potrzebujesz tygodniowo 1-2 dni pełnej regeneracji. Przy lżejszych aktywnościach (spacery, joga) może wystarczyć jeden. Słuchaj własnego ciała. Ból, który nie mija, albo totalna niechęć do wyjścia na trening to sygnały alarmowe.
PAMIĘTAJ !!!
Nicnierobienie nie jest oznaką słabości. Jest oznaką dojrzałości sportowej.
Odpoczynek to nie lenistwo. To część planu. To inwestycja w to, żebyśmy mogli być aktywni przez kolejne lata. Bo prawdziwa forma rodzi się nie tylko z wysiłku, ale z równowagi. A zima? Ona przypomina nam o tym najgłośniej.
Więc dziś, zamiast kolejnej serii przysiadów czy treningu z kijkami może po prostu… usiądźmy pod kocykiem z dobrą herbatą przy zapachowej świeczce bez wyrzutów sumienia i po prostu delektujmy się chwilowym nicnierobieniem 😊